ساخت یک زبان برنامه‌نویسی تمرینی عمیق برای یادگیری نحوه پردازش کد است. در مرحله نخست متن ورودی باید به توکن‌ها تبدیل شود؛ سپس Parser ساختار دستورات را تشخیص می‌دهد و یک درخت نحوی ایجاد می‌کند.
پس از آن می‌توان این ساختار را اجرا، تفسیر یا به شکل دیگری پردازش کرد. همین زنجیره نشان می‌دهد که یک زبان برنامه‌نویسی فقط مجموعه‌ای از کلمات کلیدی نیست و اجزای مختلفی پشت آن قرار دارند.